Anoreksja

• Home
• Forum
• Kontakt

Anoreksja

Anoreksja to jedno z najbardziej rozpowszechnionych zaburzeń odżywiania. Istnieje wiele mitów dotyczących tej choroby, jak na przykład przekonanie, że cierpiąca na anoreksję osoba musi być przeraźliwie chuda. Tymczasem choroba zaczyna się o wiele wcześniej, zanim zmieni swą ofiarę w skórę i kości.

Przyczyny anoreksji

Najczęściej przyczyna anoreksji ma podłoże psychiczne. Zwykle chorobę poprzedza obsesyjna dbałość o wygląd i dieta odchudzająca, która staje się coraz bardziej rygorystyczna. Powodem mogą być kompleksy, rywalizacja, brak przystosowania społecznego, chęć osiągnięcia ideału kobiecej sylwetki lub też odwrotnie – upodobnienie się do mężczyzny, zanegowanie kobiecości. Niejednokrotnie chora osoba chce zwrócić na siebie uwagę, lub też odmawianie sobie jedzenia jest sposobem przeżywania różnego rodzaju trudnych czy traumatycznych wydarzeń. Na zaburzenia odżywiania takie jak anoreksja i bulimia (polegająca na napadach obżarstwa, połączonych z późniejszym wywoływaniem wymiotów, zażywaniem środków przeczyszczających itp.) zapada wiele dziewcząt pochodzących z rodzin  o wyższym statusie majątkowym, które w ten sposób próbują podporządkować sobie otoczenie, być w centrum wydarzeń. Lekarze wymieniają też fizjologiczne czynniki mogące być przyczyną skłonności do zaburzeń łaknienia np. nieprawidłowe wydzielanie hormonów czy też niedobór cynku i innych substancji odżywczych odpowiedzialnych za uczucie głodu.

Jak rozpoznać anoreksję?

Osoba chora na jadłowstręt wbrew pozorom bardzo chętnie rozmawia o jedzeniu, zwłaszcza w kontekście zdrowego żywienia, kalorii, obecności składników odżywczych w pokarmach, zdarza się, że gotuje dla całej rodziny. Trudno jest zauważyć anoreksję, ponieważ osoba na nią cierpiąca nie uważa się za chorą i za wszelką cenę próbuje ukryć symptomy: kłamie co do ilości zjadanych posiłków, zakłada luźniejsze ubrania, ćwiczy w tajemnicy. Główne objawy to stałe ograniczanie spożywanych posiłków, aż do minimum np. jeden jogurt light dziennie, ciągłe niezadowolenie z własnej wagi, nawet jeżeli jest ona obiektywnie niska, nieprawidłowa ocena własnego wyglądu, bardzo intensywne ćwiczenia fizyczne, nieustanna chęć spalenia zjedzonych kalorii. W miarę jak rozwija się choroba zanika okres, dochodzi do wyniszczenia ciała: blada cera, podkrążone oczy, sucha, łuszcząca się skóra. Osoby z anoreksją skarżą się na bóle i zawroty głowy, omdlenia i dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Również ich stan psychiczny ulega pogorszeniu – pojawia się niepokój, bezsenność, drażliwość, a nawet stany depresyjne.

Jak walczyć z anoreksją?

Z pewnością ważne jest działanie prewencyjne – dbanie o zdrowy stosunek do własnego ciała, regularne posiłki, odpowiednią aktywność fizyczną. Anoreksja i bulimia  najczęściej spowodowane są brakiem samoakceptacji. Ważne jest więc wsparcie rodziny czy grupy przyjaciół, tworzących poczucie akceptacji i bezpieczeństwa, zwłaszcza dla osoby w wieku dorastania, kiedy to wygląd staje się bardzo ważny. Jeżeli u bliskiej osoby zauważymy objawy anoreksji powinniśmy spróbować nakłonić ją do wizyty u specjalisty, co może być trudne, chorzy bowiem są zadowoleni ze spadku wagi i często nie chcą podjąć leczenia. Jest jednak ono konieczne, gdyż bez pomocy psychoterapeuty wyzdrowienie jest praktycznie niemożliwe, a należy pamiętać, że anoreksja w wielu przypadkach kończy się śmiercią.