Anoreksja - materiał archiwalny

• Home
• Forum
• Kontakt

Anoreksja - materiał archiwalny

Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) jest to choroba o podłożu psychicznym, nieleczona prowadzi do śmierci. Najczęściej zapadają na nią młode dziewczęta w wieku 12 – 21 lat, rzadko mężczyźni. W okresie dojrzewania następują zmiany hormonalne, dziewczęta nabierają kobiecych kształtów, ich ciało zmienia się. Trudny do zaakceptowania wygląd zewnętrzny jest jedną z przyczyn choroby.

W dodatku powszechnie propagowany wzorzec kobiety szczupłej skłania osoby borykające się z problemem samoakceptacji do drastycznych działań, których celem jest „modelowanie” sylwetki. W sferze tych działań leżą drakońskie diety, głodówki, „torturowanie się” ćwiczeniami fizycznymi.

Anoreksja prowadzi do wycieńczenia organizmu, a w konsekwencji do śmierci. Niedobór składników odżywczych i witamin hamuje procesy życiowe – u kobiet zanika menstruacja, następuje zwolnienie czynności serca oraz znaczny spadek ciśnienia krwi.

Anorektyczka (anorektyk) nigdy nie przyzna się do swojej choroby, często skrzętnie ją ukrywa. Mówi raczej o odchudzaniu się lub diecie, by nie wzbudzać podejrzeń otoczenia (rodziców, znajomych). Anoreksja wiąże się z zaburzeniami odżywiania.

Osobę cierpiącą na anoreksję cechuje perfekcjonizm w przygotowywaniu posiłków – jest ich niewiele, dieta opiera się na spożywaniu tych samych produktów np. sałaty. Są one dokładnie wyliczone i odmierzone. Często chory zjada je po kryjomu, długo przeżuwając pokarm, lecz nie ma to nic wspólnego z degustacją. Jest to raczej forma kontroli i jednocześnie kolejna z przyczyn anoreksji.

Jednostka poprzez przeliczanie kalorii, kontrolowanie ilości posiłków i wagi ma poczucie „panowania” nad własnym ciałem, co może oznaczać (wg niektórych psychiatrów), że inne sfery jej życia są pod ścisłym nadzorem osób trzecich np. despotycznych rodziców. Jest to również przejaw buntu, nie tylko wobec otoczenia, ale również wobec siebie – próba udowodnienia sobie własnej wartości i siły.

Objawy anoreksji

Rozpoznanie anoreksji nie jest wcale łatwą sprawą, zwłaszcza w trudnym do zauważenia stadium początkowym. Odmowa przyjmowania pokarmów (jadłowstręt psychiczny) może wiązać się z depresją, nadmiernym stresem lub chorobami nowotworowymi. Diagnoza opiera się na obserwacji zachowań osoby podejrzanej o anoreksję. Przeciętna osoba chorująca na anoreksję z reguły:

• zmienia sposób odżywiania np. na wegetarianizm, przy czym ogranicza do minimum ilość spożywanych posiłków
• liczy kalorie
• intensywnie ćwiczy
• dąży do redukcji wagi
• obawia się przytyć
• postrzega siebie jako osobę otyłą, która musi uporać się z problemem nadwagi, mimo że jest już wychudzona
• jej myśli i działania koncentrują się na kwestii żywienia
• wątkiem przewodnim rozmów najczęściej jest dieta, kalorie, zawartość tłuszczu w pokarmach

Anorektyczki (anorektycy) bardzo często cierpią na bezsenność, mają bladą, wysuszoną i łuszczącą się skórę, podkrążone oczy, kruche, łamliwe włosy ze skłonnością do wypadania. Na twarzy i ciele pojawia się delikatny meszek. Wygląd zewnętrzny jest coraz mniej atrakcyjny (nadmierne wychudzenie). Z racji słabego krążenia, chory/a ma często zimne dłonie, natomiast stopy znacznie bardziej się pocą. Występują omdlenia oraz bóle i zawroty głowy. Zmiany zachodzą nie tylko w sferze fizycznej, ale również w psychice jednostki. Ma ona skłonność do depresji, izoluje się od otoczenia, jest drażliwa, łatwo ją zranić.